|
سواد هیا
ـ
پروردن و تربیت خویشتن
SVA
به معنای خود و خویشتن است
ADHYAYA
به معنی پروردن و تربیت است .
به عبارت دیگر آشکار کردن بهترین هایی که در درون شما قرار
گرفته است و ما باید کتاب درون خود را بخوانیم و برای اینکار
نیاز به حضور ذهن و آگاهی داریم زمانی که شروع به مطالعه می
کنیم و شروع به درک آفرینش ، خداوند ، همه موجودات همه اتم ها
و ذرات هستی می کنیم و شروع به مطالعه خودمان و پی بردن به
هستی و منشاء هستی که به خود شناسی منجرمی شود . در عرفان
خودمان می گویند خودت را بشناس تا خدای خودت را بشناسی .
مطالعه دقیق خود و پیوسته آگاه بودن بر عمل و عکس العمل خودمان
و مشاهده حالات مختلف در شرایط مختلف و زمان بروز هیجان
خوشحالی، ناراحتی و خشم و زمانی که عملی بر خلاف خواسته ما
انجام شود باید نگاه کنیم ببینیم که چه حالتی از ذهن داریم که
این اتفاق می افتد و چه حالاتی از ذهن در ما ایجاد می شود . در
هنگام غمگینی عصبانیت شادی از خودمان سوال کنیم که چه چیزی از
بیرون یا از درون ما را مجبور می کند که در نهایت هر کاری می
کنیم ریشه آن در خودمان است .
در زمان پاکسازی با خودمان خوش اخلاق باشیم .
در موقع مطالعه متوجه می شویم که چه زمانی خشمگین عصبانی و
ناراحت می شویم در واقع ارتعاشات ذهن به هم می خورد و این بازی
ها تماماً مربوط به ذهن است .
در زمان مراقبه زمانی که ناپاکی های ذهن را مشاهده می کنیم و
تصویر یا چیزی را می بینیم یا صدایی می شنویم تماماً مربوطه به
خودمان است در این مورد باید فقط شاهد باشیم تا زمانی که افکار
منفی از اعماق وجودمان به سطح بیرون بریزد و سبک شویم .
بزرگترین افسردگی ها و گره ها و عقده ها در لایه های ذهن باعث
سختی می شود و زمانی که ذهن پاک می شود بدن نرم و لطیف می شود
چرا که گره ها نمی گذارند انرژی های جاری را در بدن احساس
بکنیم و زمانی ذهن پاک شد انرژی در بدن حس می شود که برای
رسیدن به این مرحله باید:
1 ـ ایمان 2 ـ پشتکار 3 ـ تمرین مداوم و مستمر
را رعایت کرد که منجر به موفقیت و رسیدن به حقیقت می شود .
نادانی را آغازی نیست ولی پایانی برای آن است .
شعور و آگاهی و معرفت دارای آغازی است ولی پایان و فرجامی
ندارد نامحدود است و همان طور که زنبور روی گل های مختلف می
نشیند و شهد گل ها را می نوشد انسان ها هم با مطالعه کتب معنوی
و مقدس و آثار و روایت زندگی بزرگان و عارفان و عقاید گوناگون
می تواند علم شناخت دین، زندگی و خود را داشته باشد و انسان می
آموزد که جهل و نادانی و شهوت را در خود کم کرده و به سمت گونه
نیکی که حرکت به سوی آگاهی میباشد حرکت کند و باید با یک
تکنیک به پیش برود و از این شاخه به آن شاخه نپرد و برای رسیدن
به آب باید از سطح عبور کرده و به عمق رفت تا به آب رسید .
|